Sum - coolthinking.nl

Geluk kan je wel degelijk afdwingen

Een zelfverzekerd meisje. Kim van Kooten is een nieuweling in de filmwereld, maar weet als professional om te gaan met de aandacht van de media. De hoofdrolspeelster uit Zusje maakte diepe indruk met haar debuutrol en geeft het ene interview na de andere. Zo ook met Sum. Over haar leven, naaktscenes en een bekende achternaam.

door Kel Koenen

Kim van Kooten - coolthinking.nl

De grote verrassing van de Nederlandse filmdagen was de minimal-budget-produktie Zusje. Deze debuutfilm van Robert-Jan Westdijk maakte diepe indruk en won het Gouden Kalf voor de Beste Film. Het is het verhaal van de obsessie van een broer voor zijn jongere zus Daantje, verteld vanuit het perspectief van zijn home video. De rol van Daantje wordt geportretteerd door de -misschien nog grotere verrassing- 21-jarige Kim van Kooten. Zij werd, als volslagen onbekende, genomineerd voor een Gouden Kalf als Beste Actrice, maar moest het in deze categorie afleggen tegen Willeke van Ammerooy. Niettemin prezen nagenoeg alle recensenten dit meisje en haar acteerprestatie de hemel in. Hier en daar werd zelfs de vergelijking gemaakt met het debuut van Monique van de Ven in Turks Fruit of Johanna Ter Steege in Spoorloos. De hoofdrolspeelster uit Zusje begint te lachen en zegt ‘het allemaal nogal hilarisch’ te vinden. Kim: ‘Toen ik die vergelijking las, moest ik erg lachen. Het is aan de ene kant best eng dat ze dat over je zeggen, maar ook fantastisch. Het nadeel van zoiets, als je verder gaat met acteren, is de kans dat je altijd het meisje van Zusje zal blijven. Maar ik denk dat ik daar wel trots op zou zijn. Ik sta voor honderd procent achter deze film, maar wil wel proberen -bij een nieuw project- om het gezicht van die film te worden. De kans dat het niet lukt, is altijd wel aanwezig. Ook omdat er in Nederland maar weinig goede films gemaakt worden.’ Dat ze voor haar rol uiteindelijk geen Kalf gekregen heeft, deert haar niet. ‘Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik zelfs wel een beetje opgelucht was. Dat ik zou winnen had eigenlijk ook niet gekund. Wel hoopte ik op een Kalf voor Beste Film of Regie, als bekroning voor Zusje. Ik dacht dat het de prijs zou worden voor de regie. E=E9n van de criteria was dat het iemand moest zijn die een stempel had gedrukt op de productie. Dat was duidelijk Robert-Jan, de regisseur. Maar het Kalf voor de Beste Film is toch de mooiste prijs die we hadden kunnen krijgen.’

Brede interesse
Ondanks Kim van Kootens duidelijke natuurtalent voor acteren werd het haar pas onlangs duidelijk dat ze wil doorgaan met film. ‘Ik vind zoveel dingen leuk om te doen,’ verzucht ze. ‘En ik heb het geluk gehad om veel uit te proberen.’ Dat laatste staat als een paal boven water. Na het behalen van haar gymnasiumdiploma werd ze toegelaten tot de Amsterdamse Film & Televisieacademie, waar ze de richting Scenario en Regie koos. Na =E9=E9n jaar hield ze het er voor gezien om voor de VPRO een radioprogramma te gaan maken. ‘In de eerste instantie voelde ik me wel op mijn gemak, maar merkte dat ik veel minder met film bezig was dan mijn medestudenten. Die hadden ook stuk voor stuk heel duidelijk gekozen voor de studie. Ik kwam van het gymnasium en ging dit doen omdat het me wel leuk leek. Maar ik deed nog heel veel andere dingen en had eigenlijk te weinig tijd voor mijn studie. Bij de VPRO kon ik toen aan de slag met een zelf bedacht radioprogramma. Dat gaf me de kans mijn eigen geld te verdienen met iets dat ik ook heel erg leuk vond. Ik wilde gewoon niet nog tien jaar dezelfde studie volgen. Films kijken en schrijven deed ik wel, maar ik wil meer met mijn leven.’ Na een jaar hield het radioprogramma op te bestaan en kon Kim werken in de redactie van een nieuw Vara-televisieprogramma. Dus zowel de filmacademie, als de VPRO-radio, film en nu televisie gaven me de kans om zoveel mogelijk te doen. Ik weet nu wel dat ik doorga met acteren. Veel oefenen en als er leuke aanbiedingen komen, wil ik daar wel op in gaan. Daarnaast blijf ik gewoon schrijven. Naar die twee dingen gaat mijn hart op dit moment het meeste uit.’ Schrijven? ‘Korte verhalen en scenario’s. Ik ben op dit moment bezig met een scenario voor vrienden van de Filmacademie en korte verhalen heb ik altijd al gedaan. Het lijkt me wel grappig om nog eens een boek uit te brengen.’

 

Enthousiasme
De film Zusje ademt een bepaalde sfeer. Volgens Kim is het een film die ‘op de juiste manier een beeld geeft van jonge mensen’. Dat wordt in andere rolprenten nogal eens nagelaten. ‘Dat is vaak zo pijnlijk van films die een portret laat zien van twintigers dat vaak heel anders overkomt dan het in werkelijkheid is. Zusje zal daarom jongeren aanspreken, omdat het een authentiek beeld geeft van het leven, zoals wij dat ervaren. Het is dus herkenning.’ Als reden hiervoor noemt ze het feit dat de film helemaal door jonge mensen is gemaakt. ‘Iedereen in de cast en crew was onder de dertig, op een paar kleine rolletjes na. Daar kwam ook nog bij dat het voor iedereen de eerste keer was dat ze meewerkten aan een grote speelfilm. Niemand zou ervoor betaald krijgen, dus deed iedereen mee omdat ze het een leuk project vonden. Dat gaf dus bij cast en crew een bepaald soort enthousiasme. Men weet dan ook van elkaar: jij bent hier niet voor het geld, maar voor vertrouwen in het product.’ De film werd al opgenomen in de zomer van 1994 en Kim was het bestaan ervan al min of meer vergeten, toen ze ruim een jaar later hoorde dat Zusje was geselecteerd voor de filmdagen in Utrecht. ‘Dat was verrassend nieuws. Tijdens de opnamen gingen we er van uit dat de film nog een keer te zien zou zijn in een filmhuis, in een nachtvoorstelling of ooit op televisie. Ik denk dat niemand had gedacht dat hij in een echte bioscoop zou draaien.’ Ook financieel is het dus veranderd. ‘Er is nu een soort verdeelsleutel gemaakt voor als we quitte spelen, dus ik weet zeker dat ik er nog wat mee verdien.’ Maar,’ zo haast ze te zeggen, ‘dat is echt niet het belangrijkste.’ Zichzelf terugzien op het grote doek blijft voor Kim een vreemde gewaarwording. Zusje bevat een aantal naaktscenes, maar schaamte daarvoor had ze voornamelijk vooraf. ‘Het is allemaal heel netjes gedaan. Zeker niet vunzig of zoiets. Van die vrijscene met de vriend van Daantje zie je niets, er zitten allemaal doeken voor. Toen ik dat in het script las, dacht ik ‘maar dat doe ik niet’. Ik heb er lang over gedacht, maar het is heel functioneel. De broer filmt het hele leven van zijn zus, dus ook het seksleven. Bij het opnemen ging het min of meer vanzelf. Wel was bijna iedereen van de set gehaald. Bij een andere sc=E8ne zie je twee mensen naakt op elkaar liggen, maar dat heeft niets met seks te maken. Dat komt door de lading ervan, het is namelijk de sleutelsc=E8ne van de film.’

Kruiwagen
Voor iedereen die het zich al afvroeg, Kim is inderdaad de dochter van… Toch heeft ze niet veel baat bij haar achternaam. ‘Dat kan voor of tegen je werken. Mensen hebben vaak zoiets van: ‘Aha, de dochter van…, die zal wel denken dat ze alles kan’. En dan werkt het duidelijk tegen je. Of ze denken: ‘Van Kooten, misschien is dat wel wat’. De achternaam heeft geen effect. Ik heb het allemaal zelf gedaan. De scenario’s die ik op de Filmacademie heb ingeleverd, zijn ook door mij geschreven, net als mijn korte verhalen. Dat heeft Kees niet gedaan, hoor. Dan zal je heel snel door de mand vallen.’ Alles zelf doen is haar filosofie. ‘Er komt  een grote dosis geluk bij kijken, maar als je iets graag wilt dan lukt het ook wel. Ik weet zeker dat je geluk kunt afdwingen als je maar graag genoeg wilt.’

Zusje draait vanaf half januari in de bioscopen

 

Sum - coolthinking.nl

Dit artikel verscheen eerder in Sum 08 – december 1995



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *