Van kamerlid tot campingbaas

Met de presentatie van haar boek Van Kamerlid tot campingboer (klik hier voor de recensie) ging er voor Jacqueline Beijlen (57) een droom in vervulling. “Ik liep al zo lang rond met het idee om wat ervaringen aan papier toe te vertrouwen, dat het heel dankbaar is om het als kant-en-klaar boek te zien.” Een interview.

We treffen elkaar in Utrecht daags na de boekpresentatie en Jacqueline’s optreden voor RTV Oost in het programma En dan nog even dit. Jacqueline is al jarenlang columniste van vitaal.nl, maar live hadden we elkaar nog nooit ontmoet. Het contact beperkt zich voornamelijk tot mail en telefoon.

Voor de boekpresentatie en promotiecampagne zijn Jacqueline en Rien eind november een paar dagen in Nederland en combineren dat met familiebezoek en dit gesprek. “Ik vind het altijd heerlijk om weer in Nederland te zijn om familie en vrienden te ontmoeten, maar na een aantal dagen begint het te kriebelen en wil ik wel weer terug naar huis. Voor Rien geldt dat al na een paar uur,” lacht Jacqueline.

Droom
En thuis is hun camping – Aire naturelle Domaine du Murier – in het Franse departement Drome. Aanvankelijk was het niet Jacqueline’s droom om huis en haard te verlaten om een nieuwe start te maken in het buitenland. Sterker nog, zij heeft de droom van echtgenoot Rien een aantal jaren weten tegen te houden. Maar in 2002 was het zover en kochten ze de camping om er volgens eigen visie een mooi bedrijf op te bouwen.

Boeiend
Daarvoor was Jacqueline lid van de Tweede Kamer en de Emancipatieraad. Het kamerlidmaatschap was een boeiende ervaring met veel interessante ontmoetingen en werkzaamheden, maar kende helaas ook met een aantal minder leuke kanten. “Ach,” relativereert ze terugkijkend, “er is in elke baan wel wat. Wanneer je voortdurend op je hoede moet zijn, omdat er achter je rug spelletjes worden gespeeld – met name door partijgenoten – dan vind ik het niet zo prettig.”

Wheelen
Jacqueline zat in de Tweede kamer voor de PvdA (ten tijde van het kabinet Lubbers-Kok I – kk), maar kon het ook altijd prima vinden met oppositiepartij VVD. “Ik heb altijd behoort tot de rechtervleugel van de PvdA en merkte altijd dat je goed zaken kon doen met de meeste VVD-ers. En compromissen sluiten hoort nou eenmaal tot de essentie van een parlementaire democratie. Dat wheelen en dealen met de VVD ging in ieder geval een stuk beter dan met coalitiegenoot CDA.”

Geen kandidaat
In haar Kamertijd werd Felix Rottenberg voorzitter van de PvdA en besloot tot een drastische vernieuwing van de gehele fractie. Niettemin had Jacqueline al besloten zich niet nogmaals kandidaat te stellen en zocht naar een andere baan. Deze kwam snel voorbij in de vorm van vice-voorzitter van de Emancipatieraad. “Daags na de verkiezingen kon ik daar aan de slag en heb er een hele leuke tijd gehad.” Tot het moment dat toenmalige kabinet Balkenende I besloot dat de emancipatie officieel voorbij was, werd de Raad opgeheven.

Bloeiend
Toen was de tijd rijp voor een volgende stap. “Ruim 20 jaar heeft Rien zijn droom opzij gezet ten gunste van mijn carriere en toen was het moment daar om de rollen om te draaien.” En nu bijna acht jaar later hebben ze een bloeiende camping en heeft Jacqueline een meer dan drukke dagtaak aan het runnen van het Domaine du Murier en meer. Zoals te lezen is in haar tweewekelijke columns Vrij leven in Frankrijk op vitaal.nl en het boek Van Kamerlid tot campingboer. We nemen afscheid op Utrecht CS. Jacqueline en Rien reizen door voor een bezoek aan Riens’ moeder en de dag erna vertrekken ze weer naar Frankrijk. “Heerlijk,” verzucht Jacqueline, “weer lekker naar huis…”